سايهيهشك

این که پرداخته شدن فیلم آخر مرجان ساتراپی (نویسندگی و کارگردانی مشترک با ونسان پارانو) در مطبوعات ایران با مشکل مواجه خواهد شد شاید نه تنها به دلیل موضعگیری های تند او در فیلم پیشیناش پرسپولیس است بلکه اساسن تصور اینکه بشود چنین فیلم افسانه پریانی را در حیطه نقد فارسی، تحلیل کرد کمی دشوار است. آنچه "خورش آلو با مرغ" را تبدیل به پدیدهای جذاب و فیلمی دلنشین میکند، صرفنظر از داستان رمانتیک و شبهپریانش، حرکت روی لبهی تیز هجو است. هجوی تلخ و بیمهابا که به سیاهی میزند اما دل را نمیزند. ناصرعلیخان، ک...

ادامه مطلب