سايهيهشك

این که پرداخته شدن فیلم آخر مرجان ساتراپی (نویسندگی و کارگردانی مشترک با ونسان پارانو) در مطبوعات ایران با مشکل مواجه خواهد شد شاید نه تنها به دلیل موضعگیری های تند او در فیلم پیشیناش پرسپولیس است بلکه اساسن تصور اینکه بشود چنین فیلم افسانه پریانی را در حیطه نقد فارسی، تحلیل کرد کمی دشوار است. آنچه "خورش آلو با مرغ" را تبدیل به پدیدهای جذاب و فیلمی دلنشین میکند، صرفنظر از داستان رمانتیک و شبهپریانش، حرکت روی لبهی تیز هجو است. هجوی تلخ و بیمهابا که به سیاهی میزند اما دل را نمیزند. ناصرعلیخان، ک...

از آخرین پستم تا این پست، هزار سال انگار گذشته. هزار سالی که برای من به سرعت برق و باد گذشت. از نویسندهای که برای عشقش مینوشت تا دستیار کارگردان حرفهای سینما که با عشقش زندگی میکند.xa0 اگر چه از اینجا دور بودهام اما هیچگاه اینجا را و دوستان اینجا را از یاد نخواهم برد. شاید باز دوباره کرکرهی این وبلاگ را بالا بزنم. شاید هم نه. اما اینجا را همچنان دوست دارم.xa0 و شما را......